Γέμισε κόσμο το νησί το περασμένο τριήμερο. Η Κολυμπήθρα για δύο μέρες ήταν σαν να έχουμε Αύγουστο από το πολύ κόσμο και τα αυτοκίνητα.
Στη μεγάλη παραλία (κελιανή) τη Κυριακή διοργανώθηκε και ένα πάρτυ στο χώρο οπού μπήκαν οι νέες ομπρέλες.
Την εβδομάδα που πέρασε οι σύλλογοι των κάτω μερών σε συνεργασία με τους φίλους του πρασίνου και τα τοπικά συμβούλια των γύρω χωριών, πραγματοποίησαν δεντροφύτευση στη μεγάλη παραλία με αλμυρίκια.
(Οι φωτογραφίες είναι από την περασμένη Κυριακή στη μικρή άμμο της Κολυμπήθρας)
Ωραίες και πολύ υγιεινές οι αγκινάρες, αλλά μέχρι το τέλος Μαϊου η παραγωγή τους τελειώνει. Οι επόμενες θα ξαναβγούνε τον ερχόμενο Γενάρη. Αυτό τον καιρό λοιπόν είναι μια πολύ καλή ευκαιρία να φτιάξουμε αγκινάρες ξυδιαστές, οι οποίες και πολύ νόστιμες είναι αλλά και διατηρούνται μέσα στο βαζάκι για όσο καιρό θέλουμε. Ιδιαίτερα το καλοκαίρι είναι εξαιρετικός και υγιεινός μεζές που συνοδεύει το ρακί, το ούζο, τη μπύρα, συνδυάζεται με σαλάτες αλλά είναι και ιδανικό ορεκτικό που ταιριάζει με πολλά κυρίως πιάτα.
Για να φτιάξουμε αγκινάρες ξυδιαστές χρειαζόμαστε: 20 αγκινάρες, ελαιόλαδο τόσο ώστε να χώνονται οι αγκινάρες στη κατσαρόλα, ένα ποτήρι ξύδι, ένα ποτήρι χυμό λεμονιού, αλάτι, πιπέρι και λίγη ζάχαρη.
Κάθε μια αγκινάρα που καθαρίζουμε την βουτάμε στο χυμό του λεμονιού για να μη μαυρίσει. Τις βάζουμε στη κατσαρόλα με το λάδι, το ξύδι, το λεμόνι, το αλάτι, το πιπέρι και λίγη ζάχαρη. Τις αφήνουμε να βράσουν για πέντε λεπτά και τις κατεβάζουμε από τη φωτιά. Μόλις κρυώσουν βάζουμε τις αγκινάρες με το ζωμό τους μέσα στο γυάλινο βάζο.
Είναι πολύ εύκολο και με αυτό τον τρόπο θα έχετε πάντα ένα εξαιρετικό μεζέ στο ντουλάπι σας για κάθε περίσταση. Αν παρόλ'αυτά δεν το κάνετε κέφι να φτιάξετε τις δικές σας αγκινάρες, υπάρχει και το εργαστήρι της Ελένης στο χωριό όπου θα βρείτε εξαιρετικές αγκινάρες Κώμης έτοιμες στα βαζάκια τους.
(οι φωτογραφίες είναι απο το καθάρισμα)
Καλοκαιρία αυτές τις μέρες. Βγήκαν κουβέρτες και χαλιά στα μπαλκόνια. Στο φούρνο απ'έξω κοντοστέκονται και συζητάνε οι γυναίκες, τα παιδιά εξω στο δρόμο, ζέστανε ο καιρός ζωήρεψε το χωριό.
Παρά τη συνεχόμενη μόλυνση εδώ και χρόνια στις λαγκαδιές μας από την απουσία βιολογικού. Παρά τη παρατεταμένη αδιαφορία των υπευθύνων αλλά κάποιες φορές και τη δική μας, η φύση εξακολουθεί να μας χαρίζει τους μικρούς ή μεγάλους θησαυρούς της. Όπως το νερό που βγαίνει από τα σπλάχνα της σε μια πηγή εδώ και αιώνες ή αυτά τα εφήμερα αγριολούλουδα μέσα στη λαγκαδιά που μας δίνουν ξανά το δικαίωμα στο όνειρο. Δεν πωλούνται, δεν αγοράζονται.
Η φύση σαν μεγάλη μητέρα που συγχωρεί, με υπομονή ατελεύτητη,
καθαρίζει ξανά και ξανά με τη δροσιά της όλη τη ρυπαρότητα. Μέχρι πότε όμως;
Δροσιά: πώς αλλιώς
να ξεπλύνεις την τόση
σκόνη του κόσμου.
Matsuo Bashō (1644-1694)
Τα χειμωνιάτικα ξινόχορτα αφού βγάλουν το χαρακτηριστικό κίτρινο άνθος τους ,δίνουν τη σειρά τους στα λεπτοκαμωμένα άνθη της αμυγδαλιάς. Έπειτα τα λούπινα ανοίγουν τη σαρακοστή σκορπώντας ένα μυστηριακό βαθύ μωβ όπου εξαπλώνονται ομαδικά.
Οι ακαριώνοι ακολουθούνε και φαίνονται σαν τα πιο εύρωστα και ζωηρά φυτά της πρώιμης άνοιξης. Ρουφάνε λαίμαργα κάθε βροχή και απολαμβάνουν όλο το μεγαλείο της υγρασίας. Τέλος οι μαργαρίτες, υπόσχονται μέρες πιο φωτεινές και ζεστές. Ολα αυτά ίσως όχι και με τόση ακρίβεια καθώς οι εποχές δεν είναι και τόσο σίγουρες, όμως η ομορφιά τους λίγο πριν ή λίγο μετά είναι πάντα η ίδια.
Μαζί με τα μποφόρ ήρθαν και τα χιόνια στην Τήνο. Η ομορφιά του χειμερινού τοπίου στο νησί μας μοναδική. Στην προηγούμενη ανάρτηση φαινόταν στις φωτογραφίες το Εξώμβουργο χιονισμένο. Έχουν μια ιδιαίτερη χάρη τα βουνά να αναδεικνύουν αυτην την "λευκή" ομορφιά.
Παρακάτω το βουνό (Πατέλες) πίσω από τη Κώμη πεντακάθαρο από αυθαίρετη δόμηση, πυλώνες, ανεμογεννήτριες, παράνομους δρόμους και άλλα δεινά που έχουν υποβαθμίσει πολλά μέρη του νησιού μας.
Απλό, με λιτές γραμμές, ξεκούραστο και αναζωογονητικό για τα μάτια μας, αβίαστο από την ματαιοδοξία μας και γι'αυτό περήφανο και μεγαλειώδες.
Την τρίτη 8/03/2011 ήρθε το μεγάλο κύμα κακοκαιρίας στη Τήνο για το οποίο
όλο και περισσότερο αναφερόταν οι προβλέψεις την περασμένη εβδομάδα. Αρκετά χιόνια αλλά πολύ αέρας επικρατούν αυτές τις μέρες στο νησί.
Στην κολυμπήθρα για ακόμα μια φορά το θέαμα με τα πολλά μποφόρ έκοβε την ανάσα!Ακόμα και το να πλησιάσει κανείς απο κοντά τη παραλία ήταν μάλλον κατόρθωμα.
μια μικρή ιδέα παίρνει κανείς και απο τις παρακάτω φωτογραφίες.
αμυγδαλιές στο χωριό
αμυγδαλιές στο χωριό
αμυγδαλιές στο χωριό
Ρώτησα την αμυγδαλιά:
Τι είναι Θεός;
Κι αυτή άνθισε
(Νίκος Καζαντζάκης)
Μετά από τις έντονες βροχοπτώσεις που πλημμύρισαν πολλά από τα χωράφια του λιβαδιού και έκαναν διάφορες ζημιές, πολλοί ξαναχτίζουν όπου μπορούν τις βλήστρες. Αυτό γίνεται σε χωράφια ή κήπους που είναι κοντά στο χωριό και καλλιεργούνται, γιατί όσες είναι μακριά είναι και δύσκολο αλλά και οικονομικά ασύμφορο. Πάντως έστω και αυτή η περιορισμένη αποκατάσταση που γίνεται από τους μόνιμους κατοίκους του χωριού μας, βοηθάει ουσιαστικά στο να μην υποβαθμισθεί περαιτέρω το φυσικό περιβάλλον και ο πλούτος από το λιγοστό αλλά πολύτιμο χώμα που έχει η γη μας.
RSS Feed